|
Â
her sÖZümÜz duDAklardA Bİr güLÜş OLdu
o gÜLüŞLEr YoK aRTIk
hePSi biReR düŞ OlDu....Â
gene aynı yerden yazıyorum sana. sen aynı yerdemisin bilinmez...
biliyorum,konuşacak bir şeyimiz kalmadı, paylaşacak hiçbir şeyimiz yok ortada.yinede yüregimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum son defa, seninle konuşuyorum.
bugün; sana olan kırgınlıgımı rafa kaldırdım, sevgimi aldım avuçlarımın arasına ona sıgınıyorum. cümleleri kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen
dudaklarımda...bir ihtimal gelişine sıgındığımı fark ettiysemde, engel olamadım gurursuz ama umutlu ve sabırlı hasretine.
bugün gönlümü hoş tutmak istiyorum imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor. bir çocuk gibi isteklerimi bastıramıyorum.
bende olan seni, hiç kırmadım, degiştirmedim ve hep korudum desemde, sendeki benin nasıl oldugunu, gülüp gülmediğini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum...içimdeki güzelliğime inanıp inanmadığını umursamıyorumda artık eskisi gibi....
bulutlar yağmuru toprakla öpüştürebilseydi bugün; bana o vermedigin ama tutmaya çalıştığın sözünü sahiplenerek, dans edebilirdim ıslaklıgıma aldırmadan...ki! aslında ıslanan sadece yüregim olurdu , bedenim değil....
üşüyorum...bu üşüme kaybettiklerimin yanlızlıgından geliyor ve sarıyor her tarafımı. anlamsız ve cevapsız sorular hınzırca sırıtıyor beynimin en ücra köşelerinde....
kendime bir demet papatya aldım bugün  ama bakmadım falıma...
demetin içinden; tek yaprağı kalan papatyayı farkettim ve yavaşca çıkarıp aldım avuçlarımın arasına, zamanı dolan kokuları doldururken cigerlerime…
gözlerimi gelişlere verdim bir süre. Gözlerimdeki hüzün bile özlemiş seni , itiraf etti sonunda….
Gelseydin; susturacaktım içimdeki isyanı. Kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup, ısıtacaktım yüreğimi. Sevinçten ağlıyacaktım beklide bu defa. Mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi, dokunacaktım, kusacaktım içimdeki birikmişliğimi, hasretimi…
Ama gelmedin…gelemezdin beklide….gelmeyede hiç niyetin yoktu aslında. Kendimi kandırdığımı anladığımda, ağladım son defa…
Eskiden; kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş gibi geliyor. Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin gidişin bir kez daha gösterdi bana.
Az önce…gene daldı gözlerim hasretine. Dakikalarca sabit bir noktada; sebepsizce seni arar gibi , umutsuzca baktı aklımda kalan son fotoğrafına…
Her şarkıda sen varsın sanki, her gördüğüm insanda…
Nasıl Beceriyorsun her yerde olabilmeyi Bu bir marifetse eğer; niye benim yanımda değilsin ki…!
Göz yaşlarım asiligini yitirdi. Yenik düştü gidişine.
Gittin..
Beklide hiç gelmemiştin, ben geleceğini sandım sadece…ayak uyduramadım yokluğuna. Yanaklarına düşlerimdeki öpüşü konduramadım…
Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın; dokunuşlarında kendini bulan.. Ama; en çokta kaçmaya çalıştığın oldum…! her gelişimde, bir kez daha gönderdiğin oldum. İnanamadığın, yenemediğin, üzerinden atlayamadığın korkuların bağırdığın ya da sustuğun isyanın , sessizce dökülen gözyaşlarımın birikmişliği oldum. son ses dinlediğin bir şarkının nakaratı, dilininin ucuna gelip te söyliyemediğin kelimeler, ister istemez yaşadığın anılarının son noktası oldum.
Yüregindeki dost ben olmak isterken, yüregine sıgınan ve tozlanacak olan bir anı oldum. Hak etmediklerim, artık yeter dediklerin ve her şeyin olmak isterken, beklide hiçbirşeyin oldum…
Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum ?
Şimdi bir mevsimlik paylaşım kaldı avuçlarımda sadece. Bir mevsim yaşanan ama bir ömür gibi gelen dostluk….
Biliyormusun?
Kalbime hala söyliyemedim gittiğini, öğrenirse onunda acı çekmesinden korkuyorum belki. seni halen benimle biliyor ve seviyor. İşin acı yanı ben ilkk defa yalan söylüyorum kalbime….
 Gittin….
Sensizliğin yokluğuna alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların sonunda olması acıtıyor içimi… Gidişin en büyük silahındı, gidişinle vurdun beni. Ben arkandan sadece baka kaldım. Oysa söyliyecek o kadar çok şeyim vardıki…!
Gidersen ; iyiye dair ne varsa içimde yitireceğimi bile.. bile…
Tutup kolumu bacağımı kırsan bu kadar acı çekemiyeceğimi , gidenlerin ardından çektiğim yalnızlığımı, kendimi suçlamalarımı bile..bile…gittin…
Avuçlarımdan yavaşça kayıp gittin ve ben gidiÅŸini tutabilmek için ellerinie bile dokunamadım….bir kez dokunsam , bir kez tutsam ellerini gitmek için biriktirdiÄŸin bütün cesaretin kaybolurdu belki… tutamadım…  Â
Söylesene unutulmak kime yakışıyor
Unutan sen olsanda sana bile yakışmıyor…
Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor.
Ama biliyorum ki….!
Belki bugun degil yarın da değil, belki 5 sene sonra beklide 10…
Yalnız kalıpta bir sahil kenarında ufka dalgıgında gözlerin, ansızın içine bir sızı giripte yandıgın zaman, öylesine boş boş bakındıgın ; İşte o zaman ben gelecegım aklına ,beni hatırlayacaksın , denizde beni düşüneceksin, bir papatya yapragı göreceksin belkide öylece dalından kopmuş...anlayacaksın o zaman senin için seninle nasıl savaştığımı....nasıl çaba harcadığımı....
anlayacaksın sana verdiğim değeri … için ürperecek bir an… o bu gidişi hak etmemişti diyeceksin ... hak etmemişti…
saatler sonra bir mum üfleyecegim kendi başıma...yanarken düşüncelerimde mutluluk ,söndügünde bir burukluk olacak dudaklarımda...
arka fondan gelen müzik sedece seni ve seninle oldugum her anı bir filim şeridi gibi akıtıyor gözlerimden yanaklarıma...dudaklarıma....doğru... tadı mı? çok acıı...
biliyormusun ! düşümdeki pastaya hergun için bir mum yaktım 
ve sensiz yaşayacagım her gun için bir umut...
sana senin gibi sevgisizliği yaşatsaydım ;sendende bir sen dogururdum yüregime...
dakikalar adım adım ilerlerken yoklugun busbutun sarıyor etrafımı.
sensizlik........
hatırlamıyorum bile !!!! sensiz kalamıyorum ki hiç.
sadece gözlerin , birde tebessümün , hayal meyal aklımda kalan. ama gamzelerin yanaklarına yakışırdı bir zamanlar ...
şimdi arkanda bıraktıgın bir yaşamla başbaşayım...
bu yaralar iyileşecek gibi görünmüyor
bu acı öyle gerçekki.....
ben sana kızmıyorum aslında; sadece bardagın sende dolması.
hani biriktirirsin , tutarsın kendını yaaa, gunlerce aylarca belkide yıllarca.....
ve patlarsın bır an .Â
Görüyorsun işte, benim kırgınlıgım gidenlere…
Sen üstüne alındın…!
sevgilerimle ;
dErYa.....
05.10.07Â
Â
SENDEN SONRA kimseye, önemsiz şeyleri önemliymiş gibi anlatmadım.
senden sonra önemli bişey yaşamadım...
göz bebeklerime dokunan rüzgar, dudaklarımdan süzülen hüzün ve tüm baharı söndüren gidişinden sonra içimde bıraktığın enkazdan başka hiçbirşey değişmedi senden sonra...
nasılda ? hazmetmişim seni içime, nasılda kabullenmişim gidişini...
karşılıklı anlamsız bakışmalarımız , dudaklarındaki mayhoş tebessüm, gerekli gereksiz konuşmalarımız, başını iki yana sallaman, siyahın sana ne kadar da yakışması ya da sadece yürüyüşün....
belkide geriye sadece seninle kurdugumuz hayaller, yalnızlıgım, gözyaşlarım kaldı SENDEN SONRA...
senden sonra, bana ayrılan sürenin sonuna geldim...
yapımda ve yayında emegi geçen arkadaşlardan tek tek özür dilerim...
şahdamarından kesilince sensizlik, geride kalan kan birikintisidir işte ayrılık...
sen alkollu bir gecenin sonuydun belkide. ayrılık ise o gecenin sabahı yaptıgım sorgulamalarıydı...
böyle bir öykuydu bizimki,
ne ferhat ile şirine, nede kerem ile aslıya yaklaştık.ama mantıktan sıyrılıp, birbirimize kalmış saf aşıklarıydık modern toplumun....
sen bana bakıp gülümsediğinde -sahtede olsa- tüm yanlızlıklarımı söküp alıyordun yüregimden...
şimdi terkettiğim tüm sallamalarım gelip yapışıyor gögsüme...
senden sonra ne zaman seni düşünsem içim acıyor, senden sonra terkettiğim tüm kötülüklerin senden daha vefalı olduguna inandırmaya çalışıyorum , yinede özlüyorum senden sonra seni....
senden sonra...
kanımdaki alkol miktarı ,
her zaman oksijen miktarından yüksek oldu...
daha rahat nefes alabilmem için.....
bir fotoğrafsındır belkide hafızalarımda kalan...
kaybolan onca şeyden sonra yitirilmeyi hak edecek hiçbirşey yapmamışımdır, yapmamışızdır belki.ama herşeyden habersiz rüzgarın önünde bilmediği yerlere savrulan yapraklarızdır belkide.....
güzellikleri paylaşabilecek kadar yakın değiliz artık, belkide dünyada paylaşılacak güzellikler kalmamıştır. beyaz kanatlı insanlar küsmüştür, uğruna ölünecek hiçbirşey kalmamıştır, masumıyet sonsuza dek gölgesini çekmiştir insanların üzerinden...umudun , hayallerin, arzu edilen düşüncelerin yerini hayatın olağan akışı almıştır artık. kaldırılıp atıldığını hissetsende zaman zaman asla eskimiyecek bir çeltiksindir yaralı kalbimde....
SENDEN SONRA
SENDEN SONRALIKTAN KALAN TÜM ŞİŞELERİ DENİZE ATTIM...
İÇİNE NOT YAZMADAN..........
18.07.07
|
|
|
Bugün sana akmak istedi yüreğim.Bilmediğim bir sebepten ötürü gözlerimi güne açtığımdan beri adın aklımda.Yüreğimin beni götürdüğü yere gidiyorum,gidiyorumda kimseler yok orada...
"Kalk" diyorum kendime,dön geri.Bırak herşeyi yerli yerinde.Hatta kendini bile...Olmuyor.Birşeyler tutuyor beni.Rastgele yürümeye başlıyorum sokaklarda.Kimi caddeler ürkek,kimisi sessiz,kimisi kalabalık.Yürümeye devam ediyorum.Birden kendimi bir kalabalığın ortasında buluyorum,her yerde insanlar var.Duruyorum,dönüp etraıma bakındığımda kimsenin gözlerimdeki yaşları farketmediğini görüyorum.Sen olsan farkederdin,silerdin yaşlarımı.Sen tek başına yapabiliyorsunda bunu,bunca insanın neden gücü yetmiyor?Neden bu kalabalık arasındaki bu yalnızlık hissi.Neden hayata karşı bu küskünlük,neden insanlara karşı olan bu öfkem,neden hayata bu sitem. Devam ediyorum yoluma.Saihlde yürürken buluyorum kendimi.Denizi oyun arkadaşı seçmiş bir çocuğa takılıyor gözlerim ve elindeki taşlara.Yanına gidiyorum Çok mu seviyorsun denizi?" diye soruyorum."Evet" diyor."O zaman neden taşlıyorsun onu?" diye sorduğumda anlamamışçasına yüzüme bakıyor.Sahi neden insanlar hep sevdiklerinin canını yakıyor?
Devam ediyorum yoluma.Nereye gitmeli bu karanlıkta.Yağmurda başlamak üzere.Nereye kaçmalı?Derken yağmur başlıyor.Kaçmıyorum.Hani vardır ya bir deyim "İliklerine kadar ıslanmak" diye.Öyle yapıyorum.İliklerime değin ıslanıncaya kadar geziyorum caddelerde.Gözyaşlarım yağmurla yarışırcasına akmaya devam ediyor.Şehri arıyorum cadde cadde.Şehirde seni arıyorum.Duydumki buradan gideli çok olmuş.Neden hala benden gitmiyorsun?Neden şehri terkettiğin gibi benide terketmiyorsun?
Karanlıktan korkardım hep.Ben varım korkma derdin.Işığımdın benim.Neden gittin,neden karanlıkta bıraktın beni.Hemde ondan kokrtuğumu bile bile..
Cevap ver artık sorularım.Susma, yeter.Bu kadar sessizliği kaldırmaz bu yürek.
Ya gel yeniden başlangıçlarım ol.
Ya benden de git sonum ol...
Â
 
                   Hiçbir duygumu ertelemedim ben. Yaşayacağım hiçbir şeyi sonraya bırakmadım
Sonra diye bir şeyin olmadığını biliyorum çünkü. Hep yarına dair hayaller kurmak, gelmesi mümkün olmayacak zamanları beklemek
benim işim değil.yaşanmışlıkların iliklerimize kadar işleyen, tüm benliğimizi saran izlerini zavallı kelimelerin arasına sıkıştırmak hiç de  kolay değil aslında.
tatlı bir düş gibi yaşanan, masallarda bile okumadıgım eşsiz bir ilişkiyi anlatmak ne zormuş meger.elimin altındaki klavye adeta bana düşman gibi .tarifsiz sevgimi o gizemli kelimelerini köşe bucak kaçırıyor benden.sen hiç yaşadın mı ? yüzünü hiç yakından görmediğin, rüzgarın ılık nefesinin bile sesini kulagına getırmedıgını bırını delice sevmek duygusunu ?
dostluk ve sevgının bir volkan misali  yüregınde patladıgı ve tüm ruhunu sardığını hissettinmi
kim oldugunu, nerede oldugunu bile bilmeden...
birbirini tanımayan iki insan arasında yazılan her harfle, her heceyle, her kelimeyle tıpkı örümcegin o şaheseri gibi örülen agı gördünmü ? inanılması ne kadar zor degılmı ? aşılmaz zannettıgım gerçekliğimi yerle bir eden, nasıl büyük bir bağ.
yazmak yazmak ve yine yazmak bıkıp usanmadan...ruhumun fırtınasını anlatmaya çalışmak sana, çırılçıplak soymak yüregimi, yazdıgım her satırda...ve beklemek...bıkıp usanmadan beklemek gelecek cevabı...sonra defalarca okumak o satırları...
seninle gökyüzünün sonsuz maviliğinden seyretmek dünyayı... Sensiz bir gecenin daha geçmesine dayanabilirmiyim bilmiyorum... birini sevmek neden bu kadar zor sen yanımda olmadığın halde... benim değilsin ve belkide hiçbir zaman benim olmayacaksın... tam vazgeçtim diyorum ama her seferinde sen çıkıyorsun karşıma... bazen kalbimden çıkarıp atmak geliyor içimden sensizliği.. yapamıyorum; elim yetişmiyor...kimi zamansa uzanıp tutuvermek istiyorum,sıcaklığını hiç hissetmeden o ellerinee...
uzanamıyorum belki bir soluk kadar yakınsın bana; ama biliyorum ki varlığın bir o kadar uzak. beynim unutup başka limanlara demir atmak istesede; kalbim bekle diyor..gidemiyorum... bazen unutmalıyım diye yazmak istiyorum kağıda; benliğime öyle bir kazımışımki seni; silmek istiyorum ama...silemiyorum.. gözyaşlarımın içinde sakladığım sevdiğimi kaybetmek istemiyorum seni ama...tutamıyorum..ağlıyorum...
ne yazık;attığım her adımda,tuttuğum her dilekte sen varsın.....
 bırak deselerde gerçekleşmeyecek hayalleri... ben sende kaldım..unutamıyorum...bırakamıyorum seni..
(20.21-02.07)Â Â
 
Â
Bir martının kanadına takılı kaldı yüreğim, bir kayıkla açılıp güneşe doğru yol almak istedim gün boyu. Bir gece vakti dolunayda, tek başına düşüncelere dalmak..
  Dalgaların sesine karışmalı içimdeki sessiz çığlık. Rüzgar, yaprakları suyun üstüne ulaştırmalı bir de sevdaları.
 Kaç kişi sessizce anlatmıştır sevdasını denize? Ve kaç kişi sırlarını paylaşmıştır bilinmez. Ama ben tüm sevda türkülerini dinlemek istiyorum denizin dilinden. Tüm gözyaşlarının suya yansımasını görmek. Belki aralarında kendi sırlarımı da bulurum diye. İnsanlar arasında kaybolmuş gönülleri fark edebilirim diye..
 Martılar ne kadar da şanslılar, özgürce dolaşıyorlar gökyüzünde. Bir martının gözleriyle bakmak her şeye, ne güzel olurdu. Ne güzel olurdu maviye, özgürlüğe hasret duyanları görebilmek.
 Ne çok şiir yazıldı adına, ne çok türkülerde geçti adın ey deniz!. Benimde türküm var mıdır derinlerinde? Yüreğimden kopup gelen cümleleri duyar mısın, söylemeden. Hisseder misin içine düştüğüm yokluğu. Yoklukla birlikte bulduğum varlığı..
 Bir sabah vakti balıklarla karşılamak günü, dolunayın suya bıraktığı benliğini izlemek ne güzel..ve  yıldızları izlemek ay kaybolduğunda.
 Ne güzel denizi hissetmek içinde, deniz olmak ne güzel..
 |
 Â Â Â Â
Â
Düşündüm de..!! Sanırım ben bu kafayla daaa çok üzülürüm..Çok kırılırım..Çok Yara alırım..!!
Çünkü;
İnsanları kendim gibi zannediyorum hala..İnsanları kendim gibi zannedip kendim gibi ilgileniyorum hala..!!
İnsanları kendi yarattığım yalan dünyanın içine sokamıyorum hala..!!Gerçek hayatta,gerçek roller veriyorum herbirine...
Sevdiklerim üzüyor beni ve ben buna izin veriyorum hala!!Kusurlarını,yanlışlarını,yalanlarını yüzüne vurmuyorum hala..!!
Geçmişe sünger çekmeyi pekala beceriyorum!!Karşımdankini kırmamak,incitmemek için hep çuvaldızı kendime batırıyorum..Kanatıyorum her yerimi...
Bugün varsın yarın olmasanda olur felsefesi güdemiyorum..Değer verdiklerimin eksikliğini hissettiğimde üzülüyorum...Canımı acıtsalar bile özlüyorum..
Birilerinin illa benim için bişiler yapması gerekmiyor onları sevebilmem,değer verebilmem için..Bazen en ufak bi gülüş,bakış,sıcaklık yetebilio yüreğimi açmama..Dedim ya herkesi ben gibi görüyorum..
Susuyorum..İçimde akıtıyorum gözyaşlarımı...
Canımı acıtanları bile seviyorum hala!!Geçmiş,gelecek hiçbirşey görmüyor gözüm..Seviyorum..Defalarca aldanmama rağmen..
Beni üzenlere,kıranlara,canımı acıtanlara karşılık veremiyorum..Vicdansız,vurdumduymaz olamıyorum..Kanasada hep biyerlerim kin güdemiyorum..!!
Aptalım hala..Gözüm bi bok görmüyor...İnanmasamda inanıyor gibi görünüyorum yüzüme sölenen yalanlara...İsyan edemiyorum,yüzlerine vuramıyorum....
Dostluklar gün gelir koca bi yalan olurmuş inanmıyorum hala..!! Defalarca bu gerçekle yüzyüze gelsemde kabullenemiyorum hala..
Sevdiğimden sadce sevdiğim kopamıyorm...Sevdiğimden aldanıyorum,sevdiğimden susuyorum..Kör oluyorum...
Canımdan can alınıyor her defasında ben sadece izliyorum..
12.11.07
Â
Â
 |
uzak dedigin yer...yüreg...PhotosProfileFriends
Tools 
Â
 
 
  
  
   
  
  Â
Â
Â
   
  
 Â
 
